Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2016

                                                             
                                                   ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

                Το ταξίδι τους θα ήταν δύσκολο, κουραστικό και εξαντλητι-
        κό, όμως δεν ήξεραν τι τους περίμενε...
           Φτάνοντας στο λιμάνι του Μπαντάρ Ιμάν Χομενεΐ στο Ιράν
        και αντικρίζοντας το άθλιο και καθόλου συντηρημένο πλοιά-               ριο ένιωσαν θλίψη, που άφηναν τη χώρα τους και αβεβαιότη-
       τα για το μέλλον τους.
          Την ώρα της επιβίβασής τους στη βάρκα, τα συναισθήματά   
        τους ήταν ανάμεικτα...
           Οι άνθρωποι μέσα στο πλοίο - αν μπορεί κανείς να το χαρα-
       κτηρίσει έτσι - ήταν τόσο στριμωγμένοι, που μετά βίας βρήκαν
       θέση να κάτσουν. Η μητέρα κρατούσε σφιχτά στην αγκαλιά 
       της τον μικρό αδερφό του Ιλάν, ενώ εκείνος όντας τρομαγμέ-
       νος και φοβισμένος, λούφαξε σε μια γωνιά. 
          Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ο καιρός αγρίεψε απότομα.
      Σηκώθηκαν μεγάλα αφρισμένα κύματα, ο Ιλάν τρομοκρατήθη-
      κε και κοιτώντας τη μητέρα του της ψιθύρισε αν θα ζήσουν.
      Δεν πήρε κάποια απάντηση, όμως το βλέμμα της πρόδιδε την
      έκδηλη αγωνία, που ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της...
      Δεν την ένοιαζε για κείνη, αλλά για τα δυο παιδιά της.
          Η κακοκαιρία εντάθηκε και το πλεούμενο ήταν πλέον σχεδόν
      ακυβέρνητο, αφού νερά άρχισαν και έμπαιναν σ' ολόκληρο το
      πλοίο και από παντού.
          Επικράτησε μεγάλος πανικός, αλαφιασμένοι άνθρωποι, μι-
      κροί και μεγάλοι, παιδιά που φώναζαν, μωρά που έκλαιγαν με
      γοερό κλάμα, που το άκουσμα αυτό σου ράγιζε την καρδιά, 
      όλοι έψαχναν τρόπο και μέσο, για να σωθούν. Κάποιοι σιωπη-
      λά προσεύχονταν την ύστατη εκείνη στιγμή...
          Μερικοί από τους επιβάτες μπλέχτηκαν με τα σωσίβιά τους
      στη βάρκα διάσωσης και οι άλλοι πήγαν να τους βοηθήσουν.
      Η μητέρα του Ιλάν έντρομη βλέποντας πως η βάρκα δε θα ά-
      ντεχε για πολύ ακόμα με τόσα άτομα, άρπαξε τα δύο αγόρια
      και πέφτοντας στη θάλασσα κολύμπησε προς την πλησιέστερη
      ακτή.
         Αποκαμωμένοι και έχοντας χάσει τις δυνάμεις τους, ένιωσαν
      κάτι να τους τραβάει. Ο Ιλάν συνήλθε, όταν ένιωσε κάτι ζεστό
      και υγρό να τον γλείφει. Άνοιξε τα μάτια του και είδε έναν κα-
      φετί χαριτωμένο σκύλο με μεγάλα έξυπνα μάτια να του κάνει
      χαρές. Ο σκύλος ήταν του γιατρού της περιοχής, που πήγε να 
      προσφέρει τις πρώτες βοήθειες, όταν τους είδε σχεδόν αναίσθη-
      τους να κείτονται στην άκρη της ακτής.



      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.